Szukaj • Grupy • FAQ • Rejestracja • Zaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
Odpowiedz do tematu egzamin czerwiec 2012
Autor Wiadomość

onafarmacja110 


Dołączyła: 13 Lis 2012
Posty: 13
Skąd: Rzeszów

Wysłany: Czw 28 Lut, 2013 18:55   

Ma ktoś z Was klucz z praktycznego styczen 2013 ???
Bardzo proszę o przesłanie malinka_m110@tlen.pl

 
     

BooBoo 


Dołączyła: 04 Paź 2012
Posty: 99
Skąd: Gryfice

Wysłany: Nie 03 Mar, 2013 18:13   

Poproszę o projekty z czopków na www.booboo@onet.com.pl

 
     



Wiek: 44
Dołączył: 01 Sty 1970
Posty:

Wysłany: Sro 06 Mar, 2013 16:33   

mnie tu długi czas nie było no cóż praca i inne obowiązki ale byłabym wdzięczna jak macie jakieś projekty to prześlijcie:
ewelinagrzelazka28011990@onet.pl
chętnie prześlę również swoje projekty:)mam ich sporo z różnych postaci leków:)
 
     

farmaaceutka 


Dołączyła: 06 Mar 2013
Posty: 3

Wysłany: Sro 06 Mar, 2013 23:33   

Hej, mam parę pytań i mam nadzieję, że dostanę odpowiedź :)

Czy ktoś z was znalazł jakiś klucz w internecie do tego zeszłorocznego egzaminu? wiem, że te oficjalne nie są udostępniane, ale może jakieś inne? I jeśli jest taka możliwość podać tutaj link?

Czy dawki leków obniża się tylko, kiedy podane są dawki maksymalne i są one przekroczone? bo kiedy są zwykle stosowane lub nie wiadomo jakie jak z tą nystatyna, to nic nie robimy, tak?

Kiedy mamy receptę, np. coś w stylu
Rp. Ipecacaneae rad. decoct. 0,25/100,00
Kalii iodidi
Natri benzoatis aa 2,5
Ephedrini hydrochloridi 0,3
Pini sir. ad 250
to do całości liczymy odwar jako 100 gram czy 100,25? bo wydaje mi się, że 100, ale chcę się upewnić..

Jak to jest z rozcierką z belladonny? Kiedy jest podane np.:
belladonnae ext. sicc 0,2, (zakladajac ze dawka nie jest przekroczona), to bierzemy:
- 0,2 belladonny i 02 laktozy
- 0,1 beladonny i 0,1 laktozy
- 0,4 beladonny itd..?
wiem, ze pewnie to powinno byc oczywiste, ale spotkalam sie juz z tyloma wersjami, ze zglupialam..
 
     

shift 


Dołączyła: 07 Gru 2012
Posty: 46
Skąd: śląsk

Wysłany: Czw 07 Mar, 2013 12:06   

Jak to jest z rozcierką z belladonny? Kiedy jest podane np.:
belladonnae ext. sicc 0,2, (zakladajac ze dawka nie jest przekroczona), to bierzemy:
- 0,2 belladonny i 02 laktozy
- 0,1 beladonny i 0,1 laktozy
- 0,4 beladonny itd..?
wiem, ze pewnie to powinno byc oczywiste, ale spotkalam sie juz z tyloma wersjami, ze zglupialam..[/quote]


rozcierka 1;1
0,4 rozcierki czyli 0,2 belladonny i 0,2 laktozy

co do recepty to odwaru jest 100
 
     

Ciekawa


Imię: Ciekawa
Typ szkoły: fajny
Profil szkoły: ciekawy
Dołączył: dawno
Posty: 99
Skąd: daleko

Wysłany:    


Testy teoretyczne CZERWIEC 2013 z rozwiązaniami są na stronie - sprawdz swój wynik egzaminu
www.testy.egzaminzawodowy.info

Arkusze praktyczne i przykładowe rozwiązania zadań są na stronie
www.egzaminzawodowy.info

 
 

farmaaceutka 


Dołączyła: 06 Mar 2013
Posty: 3

Wysłany: Czw 07 Mar, 2013 13:30   

Dziękuję.

Koleżanka sprawdzała swoją pracę i widziała klucz do tego egzaminu. Mówiła, że klucz był bardzo dziwny i poplątany, dawali punkty za jakieś niepotrzebne rzeczy. Oczywiście nie trzeba bylo obnizac nystatyny i robic aseptycznie, z tym ze aseptykę nalezalo napisac ogolnie, w paru zdaniach. A niektorzy pisali bardzo szczegolowo, za co nie bylo punktow, a punkty dawali za inne dziwne rzeczy... ehh :(
 
     

taflawody 


Dołączyła: 26 Wrz 2012
Posty: 17

Wysłany: Czw 07 Mar, 2013 16:19   

Cześć,

moja pula projektów powiększyła się i mam ich już 30! W cenie 1zł za projekt!

W zestawie:
proszki,
mixtury - 9 recept,
krople - 7 recept,
maści - 3 recepty,
roztwory,
spirytusy,
syropy,
zawiesiny.

Ponadto extra w cenie 10zł Farmakopea + Notatki z 4 semestrów nauki w Studium z TPLu i Farmakologii!

Więcej info: milosz.marzena@gmail.com

Zapraszam :)
 
     

kasinka 


Dołączyła: 25 Sie 2012
Posty: 82
Skąd: Krotoszyn

Wysłany: Czw 07 Mar, 2013 16:52   

hej mam problem wiec moze jak obliczyc te bromki w sal erleymayeri w tej rp

sal erleymayeri 12,0 /100.0
gardenali 0,2
cordiamidi 5,0
neospazmini 50,0
mf mixt
D.s 3 razy dziennie lyzka stolowa

[ Dodano: Czw 07 Mar, 2013 17:01 ]
ja uwazam ze tak :
obliczam natri i kali
4,0 - 10.0
x-- 12,0
x= 4,8
amoni 2,0- 100,0
x- 12,0
x= 2,4
teraz srp dawki dla bromkow
a wiec
dla natri i kali
4,8 - 155,2
x- 45,0
x= 1,3 a wedlug fp 11,0 wiec dawka przekroczona i lrobie korekte

1,0 - 45
x- 155,2
x= 3,44

teraz lcize dla amoni 2,4 - 155,2
x- 45,0
x= 0,6 a wedlug fp 0,5 wiec przekroczone wiec robie korekte

0,5-45,0
x - 155,2
x= 1,7

czyli zsumuje teraz bromki po korekcie i wychodzi 3,44 +3,44 +1,7=8,58 w zaokragleniu 9,0 i robie zmiany na rp czyli skreslam 12,0 i wpisuje 9,0 dobre robie ?prosze o pomoc
 
     

karolina3301 


Dołączyła: 28 Lut 2010
Posty: 130

Wysłany: Pią 08 Mar, 2013 11:41   

kasinka napisał/a:
hej mam problem wiec moze jak obliczyc te bromki w sal erleymayeri w tej rp

sal erleymayeri 12,0 /100.0
gardenali 0,2
cordiamidi 5,0
neospazmini 50,0
mf mixt
D.s 3 razy dziennie lyzka stolowa

[ Dodano: Czw 07 Mar, 2013 17:01 ]
ja uwazam ze tak :
obliczam natri i kali
4,0 - 10.0
x-- 12,0
x= 4,8
amoni 2,0- 100,0
x- 12,0
x= 2,4
teraz srp dawki dla bromkow
a wiec
dla natri i kali
4,8 - 155,2
x- 45,0
x= 1,3 a wedlug fp 11,0 wiec dawka przekroczona i lrobie korekte

1,0 - 45
x- 155,2
x= 3,44

teraz lcize dla amoni 2,4 - 155,2
x- 45,0
x= 0,6 a wedlug fp 0,5 wiec przekroczone wiec robie korekte

0,5-45,0
x - 155,2
x= 1,7

czyli zsumuje teraz bromki po korekcie i wychodzi 3,44 +3,44 +1,7=8,58 w zaokragleniu 9,0 i robie zmiany na rp czyli skreslam 12,0 i wpisuje 9,0 dobre robie ?prosze o pomoc



niesprawdzasz tutaj dawek dla każdego z bromków osobno tylko dla wszystkich razem!!! FP mówi, że jeżeli w skład leku wchodzi więcej niż dwa bromki liczymy dawki dla wszystkich bromków razem....
 
     

kasinka 


Dołączyła: 25 Sie 2012
Posty: 82
Skąd: Krotoszyn

Wysłany: Pią 08 Mar, 2013 11:59   

wiec jak to obliczyc ?? mnie uczyli ze osobno sie liczy i dlatego sie pytam jak to obliczyc ?
 
     

dark__princess 


Pomogła: 1 raz
Dołączyła: 11 Paź 2011
Posty: 121

Wysłany: Pią 08 Mar, 2013 22:28   

kasinka napisał/a:
wiec jak to obliczyc ?? mnie uczyli ze osobno sie liczy i dlatego sie pytam jak to obliczyc ?



Obliczenie ilości poszczególnych bromków wchodzących w skład 12.0g Soli Erlenmeyera.
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 12.0 g bromków
X = 2.0g x 12.0g/10.0g
X = 2.4g
Obliczenie dawki dobowej dla bromków zaordynowanej przez lekarza
12.0 g bromków – 155.2 g mieszanki
X g bromków – 45.0g mieszanki
X = 12.0g x 45.0g / 155.2g
X = 3.48g
Porównanie dawki dobowej zaordynowanej przez lekarza z dawką dobową określoną w Farmakopei
Dawka dobowa zaordynowana przez lekarza 3.48g > 1.0 Maksymalna dawka dobowa określona w Farmakopei
Wniosek: Dawka dobowa dla bromków została przekroczona.
Korekta dawki dobowej
1.0g bromków – 45.0 g mieszanki
X g bromków – 155.2 g mieszanki
X = 1.0g x 155.2g/45.0g
X = 3.45g
Obliczenie ilości poszczególnych bromków po korekcie
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 3.45g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 3.45 g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 3.45 g bromków
X = 2.0g x 3.45g/10.0g
X = 0.69g
 
     



Wiek: 44
Dołączył: 01 Sty 1970
Posty:

Wysłany: Sob 09 Mar, 2013 16:37   

a tu przesyłam coś do powtórki:)
MACERACJA 1:20- Sur. grubo rozdrobniony i przesiany przez sito 3,15 mm (Althaeae radix) lub całe nasiona (nasiona lnu Lini semen wytrawia się w całości, bo zaw. w nich śluz wyst. w kom. zewn. warstwy powłoki nasiennej) umieściłam na lejku z gazą i opłukałam niewielką ilością wody oczyszcz. (aby usunąć pył, cząstki sur., zan.). Następnie sur. przeniosłam do zlewki, zalałam ....wody o temp. pok. (śluz łatwo przechodzi do r-t w temp. pok.; gorąca woda powod. przejście skrobi do rozpuszcz. i zmętnienie), dobrze wymieszałam i odstawiłam na 30 min. od czasu do czasu mieszając. Następnie otrzymany wyciąg przecedziłam przez podwójnie złożoną gazę lub płótno do wytarow. butelki z ciemnego szkła, sur. przepłukałam wodą i uzyskanym płynem uzupełniłam zawartość butelki do .... Zakręciłam nakrętką, wymieszałam i oznakowałam białą etykietą do użytku wewn., ex tempore, spożyć w ciągu 7 dni od przyrządzenia (są nietrwałe, łatwo podatne na zan. dbn), Przechowyw. w chłodnym miejscu, Zmieszać przed użyciem (do r-t mogą przejść subst. wielkocząsteczkowe i będzie mętny).

NAPARY 1:100 sito 0,5mm. (Digitalis purpureae folium-naparstnica purp., Digitalis lanatae folium-naparstnica wełnista, Adonidis vernalis herba-miłek wiosenny, Convallariae herba-konwalia, Strophanti semen-strofantusa, Scillae bulbus-cebula cebuli morskiej) Sur. rozdrobniony i przesiany przez sito 0,5mm zalałam w infuzorce.....wrzącej wody oczyszcz., przykryłam i ogrzewałam na wrzącej łaźni wodnej przez 15 min., często mieszając. Następnie zdjęłam z łaźni i odstawiłam na 15min., od czasu do czasu mieszając. Zaw. infuzorki przecedziłam przez osadzoną na lejku gazę z cienką warstwą waty do wytar. butelki z ciemnego szkła. Pozostały sur. przepłukałam wrzącą wodą, przecedziłam popłuczyny przez gazę z cienką warstwą waty i po ochłodzeniu uzupełniłam do...... Dalej j.w. Glikoz. łatwo ulegają rozkładowi pod wpływem wyższej temp., dlatego tylko 15min. ogrzew. Dla lepszego wytraw. przedłużamy ekstrakcję o kolejne 15min., po zdjęciu z łaźni.

ODWARY

INNE 1:10 (Valerianae radix-kozłka,wew., Salviae folium-szałwi, Tormentiallae rhizoma-pięciornika, Quercus cortex, Frangulae cortex-kruszyny,wew., Rhei radix-rzewienia,wew., Uvae ursi folium-mącznicy,wew.) Rozdrobniony sur. i przesiany przez sito (3,15mm-liście, kwiaty, zioła; 1,6-korzenie, kłącza, kory; 0,5-owoce, nasiona, sur. alkaloid.) zalałam w infuzorce .....wody oczyszcz. o temp.pok., starannie wymieszałam, przykryłam i umieściłam na wrzącej łaźni wodnej na 45 min. bez kontroli temp., od czasu do czasu mieszając. Następnie zaw. infuzorki przecedziłam przez umieszczoną na lejku gazę z cienką warstwą waty do wytar. butelki z ciemnego szkła. Pozostały sur. przepłukałam wrzącą wodą oczyszcz. i po ochłodzeniu uzupełniłam nią odwar do ..... Zakręciłam nakrętką, wymiesz., oznak.... etykietą do ...., ex tempore, 7 dni od przyrz.(nietrwałe, łatwo podatne na zan. dbn), Przechow. w chłodnym miejscu, Zmieszać przed użyciem (do r-t mogą przejść subst. wielkocząsteczkowe i będzie mętny).

ALKALOIDY 1:100 (Ipecacuanhae radix-wymiotnicy, Lobeliae herba-stroiczki, Belladonnae folium-pokrzyku, Stramonii folium-bielunia, Chelidonii herba-glistnika, Strychni semen-kulczyby, Rauwolfiae radix, Passiflorae herba-męczennicy, Cinchonae cortex-chinowa). W celu lepszego wytraw. skład. czyn.-kw.cytryn.0,5g/100g wody. Odpow. rozdrobn. sur. zalałam w infuzorce ....wodą o temp. pok., dodałam kw.cytr., dalej j.w. Następnie gorący jeszcze r-t zobojętniłam dodając 25 kropli 10% amoniaku/100g użytej wody (cel-uniknięcie niezgodności). Dalej j.w. Odwary z Chinonae cortex- można 10%HCl zamiast kw.cytr.-0,5ml 10% HCl/1g kory.

SAPONINY 1:10 (Glycyrrhizae radix-lukrecji, Primulae radix-pierwiosnki, Saponariae radix-mydlnicy, Herniariae herba-połonicznika, Hippocastani semen-kasztanowca, Calendulae flos-nagietka, Senegae radix-krzyżownicy, Ginseng radix-rzeń-szeń) Dodatek 0,1g NaHCO3/1g użytego sur.-najkorz. wytraw. przy pH=7, środ. zobojętnić NaHCO3 do wody o temp. pok. Tylko Saponariae radix nie trzeba zobojęt., bo wyst. w nim saponiny dobrze rozp. się w wodzie czystej, lekko kwaśnej. Dalej j.w.

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:39 ]
synonimy:
Acidum acetylsalicylicum – Aspirinum, Polopiryna,

Acidum ascorbicum – Acidum ascorbinicum, Vitaminum C, Cebion, Redoxon,

Acidum hydrochloridum 10% - Acidum hydrochloricum 10%, Acidum hydrochloricum dilutum, Acidum muriaticum 10%

Aerosil – Krzemionka koloidalna

Aluminii kalii sulfas – Aluminium Kalium sulfuricum, Alumen, Ałun, Alumen crudi

Aluminii subacetatis solutio (Roztwór zasadowego octanu glinu) – Aluminium subaceticum solutum, Liquor Aluminii acetici, Liquor Burovi, Aluminium aceticum solutum, Płyn Burowa

Aminophenazonum – Amidopyrinum, Pyramidonum

Aminophyllinum – Theophyllinum cum aethylenodiamine, Euphyllinum, Theophyllin, Aethylenodiaminum hydric

Ammonii anisatus spiritus – Spiritus Ammonii anisatus, Krople anyżowe, Liquor Ammonii anisatus

Ammonii bituminosulfonas (Amonowy sulfobituminian) – Ammonium sulfobituminicum, Ichtammol, Ammonium sulfoichtyolicum, Ichthyolum, Isothiol

Ammonii bromidum – Ammonium bromatum, Ammonium sedativum

Aqua Calcis – Calcium hydricum solutum, Solutio Calcii hydroxydi, Aqua Calcariae

Argenti nitras – Argentum nitricum, Lapis

Argentum colloidale – Corgol, Collargol

Argentum diacetyltannicum albuminatum – Targesinum

Argentum proteinicum (Białczan srebra) – Protargol, Prorgol,

Benzocainum – Aethylum aminobenzoicum, Ethylis aminobenzoas, Anaesthesinum, Anaesthin, Aethylium p-aminobenzoicum

Bismuthi subgallas (Bizmutu galusan zasadowy) – Bismuthum subgallicum, Dermatolum

Butyrum Cacao – Oleum Cacao

Calciferolum – Vitaminum D2

Calcii oxidum – Calcium oxydatum, Calcaria usta

Chloramphenicolum – Chloromycetinum, Detreomycyna, Detreomycinum

Cibalginum – Pabialginum

Cignolinum – Dithranol

Colecalciferolum – Cholecalciferolum, Vitaminum D3

Diazepamum – Diazepam, Relanium, Valium

Ephedrini hydrochloridum – Ephedrinum hydrochloricum, Ephetoninum

Epinephrinum – Epinephrine, Adrenalinum

Ethacridini lactas – Aethacridinum lacticum, Rivanolum

Ethanolum 533g/l – Aethanolum 70°, Spiritus 70°, Spiritus vini 70°, Spiritus dilutus, Alcohol dilutus

Ethanolum 760g/l – Alcohol 95°, Spiritus Vini rectificatus, Aethanolum 95°, Spiritus 95°, Spiritus concentratus

Ethylmorphini hydrochloridum – Aethylmorphinum hydrochloricum, Doninum

Formalinum – Formaldehydum 40%

Gummi arabicum – Gummi Acaciae

Hydrogenii peroxydum 3% - Hydrogenium peroxydatum 3%, Hydrogenii peroxydatum solutum, Woda utleniona

Indomethacinum – Indometacinum, Metindol, Metindonium

Iodi solutio spirituosa – Jodyna, Solutio Iodi spirituosa

Kalii bromidum – Kalium bromatum, Kalium sedativum

Kalii permanganas – Kalium hypermanganicum

Lanolinum – Lanolinum anhydricum, Adeps lanae, Adeps lanae anhydricum

Lidocaini hydrochloridum – Lignocainum hydrochloricum, Xylocainum, Lidocainum hydrochloricum

Magnesii oxidum – Magnesium oxydatum, Magnesia usta

Magnesii sulfas – Magnesium sulfuricum, Sól Gorzka, Sól Angielska

Menadionin- Menadionum, Vitaminum K

Metamizolum natricum – Noraminophenazonum methanosulfonicum Natrium, Analgin, Novalginum, Pyralginum

Methenaminum – Urotropinum

Metronidazolum – Flagyl

Natrii bromidum – Natrium bromatum, Natrium sedativum

Natrii hydrogenocarbonas – Natrium hydrocarbonicum, Natrium bicarbonicum

Natrii sulfas – Natrium sulfuricum, Sól Glauberska

Natrii tetraboras – Natrium tetraboricum, Natrium biboricum, Borax

Nicethamidum – Cardiamidum

Papaverini hydrochloridum – Papaverinum hydrochloricum, Papaverinum muriaticum

Paracetamolum – Acenol, Acetaminophen

Paraffinum solidum – Ceresinum, Parafina stała

Phenobarbitalum – Luminalum, Gardenalum, Aephenalum, Lepinal, Phenobarbitalum Natrium, Phenobarbitalum solubile

Pix liguida pini – dziegieć sosnowy, maź sosnowa, Oleum Rusci

Pix Lithanthracis – Prodermin, Maź pogazowa

Prednisoni acetas – Encorton

Procaini hydrochloridum – Procainum hydrochloricum, Geriocainum, Novocainum hydrochloricum, Polocainum

Pulvis Magnesiae cum Rheo – Pulvis Magnesiae compositus, Proszek troisty, Pulvis pro infantibus

Pyoctaninum coeruleum – Gentian Violet, Fiolet krystaliczny, Pioktanina

Saccharinum – Benzosulfimidum

Saccharum – Saccharum album

Saccharum lactis – Lactosum

Sal Carolinum artifciale – Sal Carolinum facticum

Salolum – Phenylis salicylas

Sapo medicatus – Sapo medicinalis, Sapo durus

Sirupus simplex – Sirupus sacchari, Ulepek

Sulfacetamidum – Sulfanilacetamidum, Albucidum

Sulfogaiacolum – Sulfoguaiacolum, Klaium guaiacolosulfonicum, Thicolum, Kalium sufoguaiacolicum, Kalii guaiacolosulfonas

Talcum – Talcum depuratum, Talcum venetum, Łojek

Tanninum – Acidum tannicum, Acidum gallotannicum

Tanninum albuminatum – Tanalbinum

Theobrominum Natrium cum Natrio salicylico – Diuretinum

Valeriane tinctura – Tinctura Valerianae, Tinctura Polemoni, Krople walerianowe, Nalewka kozłkowa

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:40 ]
skróty:
a- a- po

aa- ana partes aequales- po równych częściach

ad- ad- do

ad caps. amyl.- ad capsulas amylaceas- do kapsułek skrobiowych

adm. med.- ad manus medici- do rąk lekarza

ad scat.- ad scatulam- do pudełka

ad us. ext.- ad usum externum- do użytku zewnętrznego

ad us. int.- ad usum internum- do użytku wewn.

ad us. prop.- ad usum proprium- do użytku własnego

ad vitr. gutt.- ad vitrum guttatum- do butelki z kroplomierzem

ad vitr. rostr.- ad vitrum rostratum- do butelki z dzobkiem

add.- adde, addetur- dodaj

aeq.- aequalis- równy

alb.- albus- biały

Aq.- Aqua- woda

Aq. pro inj.- Aqua pro iniectione- woda do wstrzyknięć

Aq. pur.- Aqua purificata- woda oczyszczona

c.- cum- z

caps.- capsula- kapsułka

caps. amyl.- capsula amylacea lub capsulae amylaceae- kapsułka skrobiowa

caps. gel.- capsula gelatinosa lub capsulae gelatinosae- kapsułka żelatynowa

collyr.- collyrium- płyn do oczu

comp., cpt., cmp.- compositus- złożony

con., conct.- concentratus- stężony

conc.- concisus- pocięty

cont.- contusus- potłuczony, rozgnieciony

cort.- cortex- kora

corrig.- corrigens- środek poprawiający smak i zapach

crist.- cristallisatus- krystaliczny

cr., crud.- crudus- surowy, nieoczyszczony

d.- da, dentur- daj

d.t.d.- dentur tales doses- daj takich dawek

d.s.- da signa- oznacz

dec., dect.- decoctum- odwar

dep., depur- depuratus- oczyszczony

dil.- dilutus, dilutio- rozcieńczony, rozcieńczenie

disp.- dispensa- rozdziel

div. in part. aeq.- divide in partes aequales- podziel na równe części

dos.- dosis, doses- dawka, dawki

dur.- durus- twardy

e, ex- ex- z

ex temp.- ex tepore- doraźnie, bezpośrednio przed użyciem

eff.- effervescens- musujący

extr.- extractum- wyciąg

extr. fl.- extractum fluidum- wyciąg płynny

extr. sicc.- extractum siccum- wyciąg suchy

excip.- excipiens- subst. pomocnicza

f.- fiat, fiant, fac- niech powstanie, zrób

f.l.a.- fiat lege artis- wykonaj zgodnie z przepisem

fluid., fld.- fluidus- płynny

fl., flor.- flos, flores- kwiat, kwiaty

fol.- folium, folia- liść, liście

fr., fruct.- fructus- owoc

glac.- glacialis- lodowaty

glob.- globulus- gałka, globulka

glob. vag.- globuli vaginalis- gałki dopochwowe

gtt., gutt.- gutta, guttae- kropla, krople

gran.- granulatum- granulat

hb.- herba- ziele

in- in- w

in scat.- in scatula- w pudełku

inf.- infusum- napar

ini.- iniectio- wstrzyknięcie

i.m.- iniectio intramuscularis- wstrzyknięcie domięśniowe

i.v.- iniectio intravenosa- wstrzyknięcie dożylne

ini. subc., s.c.- iniectio subcutanea- wstrzyknięcia podskórne

lag.- lagena- naczynie, opakowanie

lag. orig.- lagena originalis- opakowanie oryginalne

lin.- linimentum- mazidło

liq.- liquor- płyn

liq.- liquidus- płynny, ciekły

lot.- lotio- obmywanie, mleczko

mac.- macera, maceratio- maceruj, macerat

M.d.s.- misce, da signaturam- zmieszaj, oznacz

m.f.- misce, fiat- zmieszaj, zrób

m.f. pulv.- misce, fiat pulvis- zmieszaj, zrób proszek

m.s.f.- misce, fiat solutio- zmieszaj, zrób roztwór

m.pil.- massa pilularum- masa pigułkowa

mixt.- mixtura- mieszanka, mikstura

mixt. agit.- mixtura agitanda- mieszanka, którą należy wstrząsnąć przed użyciem

moll.- mollis- miękki

muc.- mucilago- kleik

No, Nr- numero, numerus- w ilości, liczba

nuc.- nuces- orzechy

ne rep.- ne repetatur- nie powtarzać (w odniesieniu do recepty)

obl.- oblata- kapsułki skrobiowe

ol.- oleum- olej

operculum- operculum- pokrywka

p.- pars- część

p. aeq.- partes aequales- równe części

par.- paratus- przygotowany

pd.- ponderis- o ciężarze

pil.- pilulae- pigułki

praec., ppt.- praecipitatus- strącony

pro me- pro me- dla mnie

p.o.- per os- doustnie

p.r.- per rectum- doodbytniczo

per se- per se- jako taki

per vaginam- per vaginam- dopochwowo

pur.- purus- czysty

puriss.- purisimus- najczystszy

pulv.- pulvis- proszek

q.s.- quantum satis, quantum sufficit- ilość potrzebna, ile wystarczy

rad.- radix- korzeń

rec.- recens, recenter- świeży, świeżo

rep.- repetatur- powtórzyć

Rp.- recipe- weź (nagłówek recepty)

rhiz.- rhizoma- kłącze

s.- signa, signetur- oznacz

sal- sal- sól

S.n.- Suo nomine- pod nazwą własną

sol.- solutio- roztwór

solv.- solve- rozpuść

sat.- saturatio- wysycenie

scat.- scatula- pudełko

sem.- semen- nasienie

splt., simpl., splx.- simplex- prosty, zwykły, niezłożony

sir.- sirupus- syrop, ulepek

spir.- spiritus- spirytus

spec.- species- ziółka

succ.- succus- sok

supp., suppos.- suppositorium- czopek

susp.- suspensio- zawiesina

spissus- spissus- gęsty

subt.- subtilis- subtelny

sum. dupl.- summatur duplum- dodaj drugie tyle

Tab.- Tabuletta- tabletka

Tab., Tbl.- Tabulettae- tabletki

tab. obd.- tabuletta obducta- tabletka powlekana

Tinct., Tra., Tct.- Tinctura- nalewka

trit.- trituratio, tritus- roztarcie, roztarty

U., Ung., Ungt.- Unguentum- maść

V., Vitr.- Vitrum- butelka, naczynie szklane

Verte!- verte- odwróć

pro autore, pro medico, pro familiae

Nomen aegroti- imię i nazwisko, Pesel

Praepositio (invocatio)-skrót Rp.

Praescriptio-środki lecznicze i ilości

Subscriptio-skład, postać leku

Signatura-dawkowanie

Datum

Nomen medici

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:41 ]
Proszki (Pulvis, Pulveres, Pulvis, Pulv.)



Proszki to postać leku złożona z równomiernie rozdrobnionych (sproszkowanych 0,5 mm) substancji stałych.

Proszki – sposób sproszkowania:

· grubo sproszkowane – (pulvis grossus) – sito 0,5 mm

· średnio sproszkowane – ( pulvis medius) – sito 0,315 mm

· miałko sproszkowane – ( pulvis tennus, pulvis subitilus) – sito 0,16 mm

· bardzo miałko sproszkowane–( pulvis subtilisimes, pulvis alcoholisates)–sito 0,08 mm

· zmikronizowane – (pulvis micronisatus) – średnica 10 mm

Postać ta przeznaczona jest do użytku zewnętrznego ( pulveres ad usum externum, pulveres ad usum dermicum) (sito 0,16 mm)jako tzw. zasypki i pudry, oraz do użytku wewnętrznego (pulveres ad usum internum, pulveres per orales), które nie mogą mieć cząstek większych niż 0,5 mm i muszą mieć postać jednolitych ziaren. Stosowane są one, gdy nie można podać substancji leczniczej w postaci płynu, jednakże z proszków substancja lecznicza uwalnia się wolniej.
Proszki stosuje się również w celu sporządzenia roztworów.

W zależności od ilości składników przepisanych w recepcie rozróżniamy proszki proste
( pulveres simplices) oraz proszki złożone ( pulveres compositi vel mixti).



Proszki proste ( pulvis simplex, pulveres simplices, pulvis simplicis)



Otrzymuje się przez sproszkowanie jednej substancji leczniczej (substancji chemicznej, surowca roślinnego lub zwierzęcego) i przesianie przez odpowiednie sita. Proszki proste najczęściej składają się z substancji obojętnych. Czynność proszkowania substancji wrażliwych na czynniki zewnętrzne ( wilgoć, tlen) jak np. Acidum acetylsalicylicum, Acidum ascorbicum, Aluminii kalii sulfas, Aminophyllinum, Chloralum hydratum, Methenaminum, Natrii hydrocarbonas, Natrii sulfas, Zinci oxydum należy dokonać ex tempore. W ten sposób należy postępować z substancjami lotnymi takimi, jak: Camphora, Iodum, Mentholum, Thymolum.


Proszki złożone ( pulveres compositi vel mixti)



Otrzymuje się przez dokładne wymieszanie sproszkowanych substancji leczniczych (dwóch lub wielu). Do sporządzenia proszków złożonych należy brać tylko takie składniki, które po zmieszaniu nie zmieniają swoich właściwości w czasie przechowywania. Poszczególne składniki powinny być co najmniej średnio sproszkowane. Jeśli jeden ze składników jest bardziej sproszkowany, wszystkie pozostałe składniki mieszaniny powinny mieć ziarna podobnej wielkości.



Rozcierki – (pulveres triturati) – proszki rozcieńczone. Sporządzane z substancji bardzo silnie działających, lub higroskopijnych celem dokładnego odważenia. Uzyskuje się je przez roztarcie substancji czynnej z obojętnym proszkiem rozcieńczającym np. laktozą – Saccharum lactis ( cukier mlekowy) lub sacharozą.

· Trituratio Acidi arsenicosi 1:10

· Trituratio Atropini sulfurici 1:10

· Trituratio Strychnini nitrici 1:10

· Trituratio Scopolamini hydrobromici 1:100

· Extractum Belladonnae siccum 1:2

· Nystatyna 1,0 gram – 2 000 000 jednostek – Nystatyna antybiotyk przeciwgrzybiczy. Rozcierka z Nystatyną wykonywana jest na laktozie, jednakże nie można jej stosować w lekach ocznych.



Przygotowanie rozcierki: Oblicza się masę laktozy i trucizny. Laktozę dzieli się na trzy części. Pierwszą część dzielimy na dwie części i jedną z nich zacieramy pory moździerza. Następnie dajemy truciznę i drugą część pierwszej porcji. Całość ucieramy 20 minut. Dodajemy drugą część laktozy i ucieramy kolejne 20 minut. Oskrobując ściany moździerza. Na koniec dajemy trzecią część odważonej laktozy i ucieramy następne 20 minut.



Proszki mianowane ( pulveres titrati) – są to proszki otrzymywane z silnie działających surowców roślinnych, doprowadzone do ściśle określonego miana przez dodanie laktozy, skrobi, wytrawionego lub niewytrawionego surowca. W postaci proszków mianowanych spotykamy w aptece np. Adonidis vernalis herba titrata 8 j.g., Convallariae herba titrata 12 j.g. Proszki te są mianowane na drodze biologicznej i zawierają określoną ilość ciał czynnych np. glikozydów nasercowych. Są wyrażane w jednostkach kocich, gołębich lub żabich.



Proszki roztarte ( pulveres trite) – proszki zmikronizowane – otrzymywane przez roztarcie w lotnym rozpuszczalniku proszków grubokrystalicznych (np. Mentholum, Camphora).



Olejocukry (oleosacchara) – są to mieszaniny olejków eterycznych z sacharozą ( cukier biały) sporządzane przez roztarcie sproszkowanej sacharozy z olejkiem eterycznym, zwykle w ilości 1 kropla na 2,0 gramy cukru, z wyjątkiem: Aurantii exocarpii oleum, Aurantii flos oleum, Citri oleum, Myristicae aetherum oleum, Rosae oleum, których daje się 1 kroplę na 4,0 gramy cukru.





Proszki dzielimy na proszki:

- niedzielone

- dzielone



Proszki niedzielone – przeznaczone są do stosowania zewnętrznego i wewnętrznego. Proszki niedzielone do użytku zewnętrznego jako pudry lecznicze i zasypki ( pulveres adspergentii, cutipulveres) stosowane są na błony śluzowe w celach leczniczych, ochronnych lub profilaktycznych. Zawierają w swoim składzie najczęściej substancje lecznicze
o właściwościach ściągających, przeciwzapalnych, bakteriobójczych i dezynfekujących. Wszystkie składniki użyte do sproszkowania zasypek powinny być starannie wymieszane po uprzednim sproszkowaniu każdego ze składników ( miałko sproszkowane sito 0,16). Proszki niedzielone do użytku wewnętrznego nie mogą zawierać substancji leczniczych silnie działających lub wyjątkowo mogą je zawierać w takiej ilości lub rozcieńczeniu, że niewłaściwe lub niestaranne odmierzenie zapisanej dawki, lub przyjęcie większej niż przepisano dawki, nie spowoduje zatrucia. Poszczególne dawki odmierza sobie chory np. łyżeczką do herbaty napełnioną równo z brzegiem tj. 0,5 do 5,0 lub „na koniec noża”, tj. 0,1 do 1,0. Łyżeczka do herbaty płasko napełniona zawiera przeciętnie: Acidum tannicum 0,5; Magnesii oxydum 0,6; proszków roślinnych 1,5; cukrów 3,0; soli nieorganicznych od 3,0 do 7,0. Proszki niedzielone do sporządzania roztworów, zarówno do użytku wewnętrznego, jak i zewnętrznego, powinny zawierać substancje lecznicze dobrze rozpuszczalne we wskazanej ilości rozpuszczalnika. Proszki niedzielone wydaje się w torebkach papierowych, w pudełkach tekturowych, słoikach szklanych szczelnie zamkniętych.



Proszki dzielone- najczęściej są stosowane do użytku wewnętrznego i mogą być zapisane przez lekarza w dwojaki sposób:



Sposób zapisywania proszków:

· metoda mnożenia – praescriptio multiplicata – M.f. pulv. D.t.d. N°

· metoda dzielenia – praescriptio divisa – M.f. pulv. Divide in partes aequales N°



Proszki mogą być dozowane do kapsułek skrobiowych, żelatynowych lub papierowych.



Wielkość i pojemność kapsułek skrobiowych:

Nr


Średnica w mm


Przybliżona zawartość w g proszków

ciężkich


lekkich

1


12


0,5


0,3

2


14


0,7


0,4

3


16


0,9


0,6

4


18


1,2


0,8

5


20


1,5


1,1

6


22


1,8


1,3



Proszki należy rozsypywać do opłatków możliwie najmniejszych, tak aby były całkowicie wypełnione przepisaną masą pojedynczego proszku. W przypadku proszków dzielonych o masie mniejszej niż 0,1 grama należy dodać laktozy, uzupełniając masę proszku do 0,1.



Wykonanie proszków:

- dobrać odpowiedni moździerz i pistel ( dno moździerza powinno odpowiadać krzywiźnie główki pistla

- średnica moździerza (powinna być równa 2,5 – 3 x wielkości główki pistla)

- wielkość moździerza dobrany odpowiednio do ilości (grubości) proszku ( równy promieniowi główki pistla)

- proszki mieszamy od ilości najmniejszych do największych

- jeżeli dwie substancje są w tej samej ilości najpierw dajemy silniej działające

- jako drugie dajemy: trucizny ( wykaz A) i substancje higroskopijne, jako pierwszą wówczas dajemy kolejną substancję względem ilości, lub substancję, która jest obojętna i występuje w ilości największej

- jako drugie dajemy substancje z wykazu B ( jeśli występują w ilości do 0,02)

- substancje barwne dajemy na końcu, ponieważ pylą i barwią ( bez względu na ilość), substancje puszyste ( takie, które wypadają z moździerza podczas mieszania) np. sole chininy, tlenek i węglan magnezu.



Do trucizn i substancji barwnych przeznacza się osobne moździerze oznaczone etykietą z napisem – TRUCIZNA.



Methylenum coeruleum – błękit metylenowy, działa odkażająco na pęcherz i drogi moczowe. Jedyna substancja barwna stosowana w proszkach. Substancja bardzo pyląca.



Pyoctaninum coeruleum – ( Gentianae violet, fiolet gencjany) – działa odkażająco. NIE stosuje się w proszkach!






Proszki z tabletkami

Jeżeli nie ma substancji w postaci pulvis pro receptura to bierzemy ją z leków gotowych np. tabletek. W drażetkach 30% masy stanowi otoczka. Dwie różne tabletki ( z różnymi substancjami leczniczymi) uciera się w osobnych moździerzach. Większość tabletek jest powlekana. Powłoczki można usunąć przez:

- rozpuszczenie otoczki w wodzie i osuszenie

- rozpuszczenie w 70° izopropanolu

- wstawienie do suszarki (105° C) celem pęknięcia i zmycie spirytusem

Na egzamin: otoczkę usunąć rozcierając tabletki i przesianie jej przez sito ( celem usunięcia resztek powłoczki)



Tabletki lakierowane – powlekane substancjami błonotwórczymi

Polimetakrylany (Eudragity) – Eudragit E – nie rozpuszcza się w wodzie, rozpuszcza się w kwasie solnym.



Do proszków dajemy:

· Encorton (Prednisonum)

· Relanium ( Diazepam)

Dla dzieci:

· Furosemid

· Hydrochlorotiazyd

· Propranolol



Do proszków NIE dajemy ( ponieważ nie wolno rozcierać) – występują w otoczkach dojelitowych:

· Pankreatyna – rozkłada się w kwaśnym pH i działa drażniąco na żołądek

· Erytromecyna – nietrwała w kwaśnym środowisku żołądka

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:42 ]
Maści- preparaty hydrofobowe, absorpcyjne, podłoże lipofilowe, bezwodne.

Kremy- preparaty emulsje o/w i w/o (faza wodna+lipofilowa).

Żele- ciecze żelowane subst. żelującymi, podłoże hydrofilowe, uwodnione.

Maści hydrofobowe (lipofilowe)- podłoże bezwodne, mogą zaabsorbować małe ilości wody. Stos. podłoże- wazelina, węglowodory stałe, półstałe i ciekłe, oleje rośl., tłuszcze zwierzęce, syntetyczne glicerydy.

Maści absorpcyjne (char. lipofilowy)- bezwodne preparaty, podłoże może zaabsorbować większe ilości wody, podłoża- maści hydrofobowe zawierające emulgatory w/o: lanolina. Stos. podłoże- wazelina z dodatkiem lanoliny lub euceryna.

Maści hydrofilowe- podłoże miesza się z wodą, ciekłe i stałe makrogole (polioksyetylenoglikole).

Kremy hydrofobowe- faza ciągła to faza lipofilowa, zaw. emulgatory w/o (lanolina, estry sorbitanu, monoglicerydy).

Kremy hydrofilowe- faza ciągła to faza wodna, zaw. emulgatory o/w (polisorbaty, mydła sodowe lub trietanoloamoniowe, siarczany alkoholi tłuszczowych).

Żele hydrofilowe (hydrożele)- podłoże to woda, glicerol lub glikol propylenowy, w nich są rozpuszczone subst. żelujące (tragakanta, skrobia, pochodne celulozy).

Żele hydrofobowe (oleożele)- skład. ciekłe mają char. lipofilowy, np. parafina ciekła z dodatkiem polietylenu lub tłuste oleje żelowane za pomocą krzemionki koloidalnej.
Podłoża maściowe

1-Podłoża maści lipofilowych

a) podłoża węglowodorowe

*wazelina naturalna- mieszanina węglowodorów nasyconych o łańcuchach rozgałęzionych, z niewielką domieszką węglowodorów cyklicznych; nie rozpuszcza się w wodzie; rozpuszcza się w chloroformie i eterze etylowym; w. żółta do maści barwnych z ichtiolem; liczba wodna 10; zdolność chłonięcia wody zwiększa się przez dodatek emulgatorów (lanolina, cholesterol, polisorbaty) tworząc podłoża absorpcyjne; subst. wprow. się do wazeliny w postaci stałej- maści zawiesiny; dział. okluzyjnie- hamuje parowanie wody przez skórę i warstwa rogowa naskórka jest nawilżona; wchłanianie subs. z wazeliny nie jest duże; stos. dla maści o dział. powierzchniowym (epidermalnych).

Wada: rzadko dział. drażniące, uczulające, często stos. powoduje zgrubienie naskórka.

*wazelina sztuczna-utwardzenie parafiny ciekłej parafiną stałą 6:4

*parafina stała (cerezyna)- utwardzenie zbyt płynnych podłoży

*parafina ciekła (olej parafinowy)- zmiękczenie podłoży maściowych.

*parafina ciekła lekka

b) oleożel polietylenowy- Plastibase- żelowanie parafiny ciekłej polietylenem wysokociśnieniowym (rozpuszczenie 160°C, szybko ochłodzony do (-15); konsystencja nie zmienia się w zakresie od –15 do 60°C.

c) glicerydy- smalec wieprzowy Axungia Porci- podłoże lipofilowe; do maści siarkowej; liczba wodna 7-16 i nie mogą do niego być wprow. r-t wodne; łatwo ulega wchłanianiu (duże powinowactwo do lipidów skóry); stos. nawet w stanach zapalnych.

d) triglicerydy półsyntetyczne- zmydlenie nat. tłuszczów, np. Softisan, dobre wchłanianie, nawilżanie skóry, tzw. emolienty.

e) lipofilowe składniki podłoży maściowych- konsystencja płynna lub stała

*oleje rośl.: olej z oliwek, arachidowy, sojowy, Miglyol- dobre rozpuszczalniki subst. lipofilowych, sprzyjają wchłanianiu

*silikony (polimery krzemoorganiczne), dimetikon- ciekły silikon o prostej budowie, skład. maści ochronnych, zapobiegaj. odparzeniom, odleżynom, nie stos. na skórę uszkodzoną lu stan zapal.

*utwardzone oleje (rycynowy, słonecznikowy, tran)

*kwas stearynowy- skład. utwardzający.

2-Podłoża absorpcyjne- to podłoża lipofilowe, bezwodne zaw. emulgator (lanolina), pozwalający na wyemulgowanie znacznej ilości wody i tworzy się układ dwufazowy- krem w/o.

a) lanolina bezwodna-wosk, wyst. najcz. w połączeniu z wazeliną (10% lanolina), ułatwia wchłanianie leków przez skórę, do maści endodermanych, podłoża aborpcyjne z lanoliną to maść prosta i miękka; może uczulać, liczba wodna ok. 200; Lanolina uwodniona- 3cz. lanoliny bezwodnej+1cz. wody.

b) euceryna i alkohole tłuszczowe

*euceryna- do kremów w/o; liczba wodna ok.300; mieszanina wazeliny 95cz. i alkoholi cetylowego 3cz. i cholesterolu 2cz. Cholesterol- białe woskowate kryształy, nierozp. w wodzie, emulgator w/o. Maść cholesterolowa: cholesterol, wazelina biała, parafina stała i płynna. Alkohol cetylowy- słaby emulgator w/o,

c) woski- słabe emulgatory w/o, to estry wyższych alkoholi i kwasów tł.

*Woski nat. pszczele- biały i żółty, składnik utwardzający.

*olbrot (Cetaceum)- palmitynian cetylu, w kremach w/o nadaje perłowy połysk, do maści zmiękczającej, zastępowany półsyntet. palmitynianem cetylu.

*syntetyczne woski płynne- oleinian oleilu (Cetiol)

3-Kremy

a) kremy hydrofobowe- emulsje w/o, wprowadzenie wody lub wodnego r-t subst. leczn.; najwięcej wody można wprow. do układów zaw. lanolinę, np. maść zmiękczająca- podłoże do maści z dermatolem.

b) Kremy hydrofilowe- emulsja o/w (emulgatory polisorbaty, laurylosiarczan sodu), zaw. wody nieograniczona (nawet 90%), szybkie wchłanianie, zaw. środki konserwujące (parabeny- estry kwasuhydroksybenzoesowego) bo namnażają się mikroorg.; zaw. subst. ograniczające wysychanie (glicerol, glikol propylenowy).

4-Podłoża hydrofilowe- ulegają rozpuszczeniu w wodzie i nie zaw. fazy lipofilowej

a) podłoża makrogolowe (polioksyetylenowe)- bezwodne, czasami zaw. wodę; wymieszanie makrogoli o różnej masie cząsteczkowej.

b) hydrożele- woda i subst. żelująca (polimery poch. nat. lub syntet.); stos. w maściach na błony śluzowe jamy ustnej lub nosa, do odbytniczo i do oka, zalecane na owłosioną skórę; dział. wysuszająco, dodaje się glicerol, glikol propylenowy (zapobiega szybkiemu wysychaniu), środki konserwujące.

*hydrożele organiczne- mieszanina r-t polimerów w wodzie lub meszaninach wody z glicerolem, etanolem, glikolem prop.; Żelujące subst. poch. nat.- agar, tragakanta, alginiany. Polimery półsyntetyczne i syntetyczne: metyloceluloza, karmeloza sodowa, hydroksyetyloceluloza, alkohol poliwinylowy.

*hydrożele nieorganiczne- subst. łatwo pęczniejące w wodzie, tworzące że: bentonit, koloidalna krzemionka (Aerosil).

Struktura wewnętrzna podłoży maściowych- żelowa; połączenie fazy sztywnej (stałej) i fazy ciekłej; podobna do trójwymiarowej sieci utworzonej przez skład. stałe, zanurzonej w fazie ciekłej lub do nasączonej gąbki. Typy: splątane nitki tworzą sieć, włókna połączone w wiązki, płytki, igły, łańcuchy cząstek kulistych.

PASTY- półstałe preparaty na skórę, >40% subst. stałych dokładnie rozproszonych w podłożu, maści typu zawiesiny.

-Zaw. subst. o dział. ściągającym, adsorbującym, np. tlenek cynku, skrobia, węglan wapnia, garbniki; p/bakter. i p/zapal., np. kwas salicylowy, rezorcyna, siarka, ichtiol, cignolina.

-Wykazują właściwości adsorbujące, wysuszające

-leczenie wilgotnych chorób skóry, np. egzem, liszajów, stanów zapal.

-nie stos. na owłosioną skórę

-sporządzanie- ze względu na duża ilość subst. stałych uciera się ją z podłożem ogrzanym do zmięknięcia lub stopionym

-pasta cynkowa, maść cynkowa z kwasem salicylowym (Pasta Lassami), pasta cynkowa z sulfobituminianem amonowym
MAŚCI OCHRONNE

*hydrofobowe- chronią skórę przed czynnikami hydrofilowymi (woda, r-t wodne, kwasy i zasady); składnikami tych maści są subst. lipofilowe (wazelina, oleje roślinne, tłuszcze, woski, oleje silikonowe)

*hydrofilowe- chronią skórę przed czynnikami lipofilowymi (rozpuszczalniki org.: chloroform, oleje min., smoły, smary); podłoża zmywalne i rozpuszczalne w wodzie (hydrożele, podłoża makrogolowe, kremy hydrofilowe); dodatkowo zaw. subst. zobojętniające kwasy (tlenek magnezy, mydła), zobojętniające zasady (kwas borowy), adsorbujące tlenek cynku, talk, kaolin, dwutlenek tytanu.
KREMY KOSMETYCZNE

-układy emulsyjne w/o lub o/w oraz kremy na podłożach beztłuszczowych (żele)

-emulsje o/w- łatwo wchłaniają się do skóry, na dzień- nawilżające, matowe, podkładowe

-emulsja w/o- na noc, tłuste, zmiękczające, regeneracyjne, z subst. odżywczymi, p/zmarszczkowe

-sportowe- ochronne

-kremy zaw. środki konserwujące, zapachowe, przeciwutleniacze, subst. aktywne (wyciągi rośl., wit., kolagen)

-subst. nawilżające- mają powinowactwo do wody, zdolne do jej wiązania, ograniczenie parowania (mocznik, mieszaniny aminokwasów)
KREMY PROMIENIOCHRONNE

-UVA przenika do skóry właściwej, UVB pochłania naskórek

-filtry słoneczne- chronią przed UVB: estry kwasu PABA, salol, ester benzylowy kwasu salicylowego, pochodne kamfory

-chronią przed UVA: poch. benzofenonu

-naturalne subst. stos. jako filtry: umbeliferon, eskuletyna, eskulina

-subst. promieniochronne- zmikronizowane subst. poch. nieorg.: dwutlenek tytanu, tlenek cynku, kaolin; 2 rodzaje: do codziennej ochrony, kremy plażowe.

BIOFARMACEUTYCZNE ASPEKTY STOS. MAŚCI NA SKÓRĘ

-przestrzenie międzykomórkowe wypełniają subst. lipidowe, w przestrzeniach międzykom. istnieją hydrofilowe obszary- mikropory, droga dla subst. o char. jonowym.

-drogi wchłaniania: transepidermalna (przez naskórek- między komórkami lipofilowe, przez komórki hydrofilowe; zw. hydrofilowe wolniej okonują warstwę rogową, jej nawodnienie zwiększa przepuszczalność skóry), transfolikularna (przez ujścia gruczołów łojowych, potowych, mieszków włosowych).

-dyfuzja leku przez skórę- zj. dyfuzji biernej, naniesienie preparatu, przenoszone są niezjonizowane cząstki leku zgodnie z gradientem stężeń, penetracji ulega subst. rozpuszczona w preparacie, nierozp. frakcja leku zawieszona w podłożu nie ulega dyfuzji, najpierw rozpuszczają się cząstki stałe w lipidach powierzchniowych skóry lub w pocie, dopiero potem dyfuzja.

-etapy przechodzenia subst. leczn. po uwolnieniu jej na pow. skóry: adsorpcja (pozostaje w pow. warstwach, dział. miejscowe), penetracja (do skóry właściwej bez udziału systemu naczyniowego), resorpcja (wchłonięta do krwi lub chłonki).

-wzrost dostępności leku można uzyskać wpływając na: właściw. subst. leczn., właściw. postaci leku, stan skóry, rodzaj podłoża (*subst. lipofilowa- szybko przenika do warstwy rogowej z hydrofilowego podłoża, wolniej z lipofilowego, *subst. hydrofilowa- większe wchłanianie z lipofilowego, najmniejsze z hydrofilowego)

-promotory wchłaniania- zw. chem., które przez określony czas zmieniają w sposób odwracalny strukturę warstwy rogowej naskórna, zwiększając jej przepuszczalność i wchłanianie subst. *lipidowe- azon, kwas olejowy, terpeny; *hydrofilowe- dimetylosulfotlenek DMSO; *promotory o właśc. amfifilowych- tenzydy; *etanol i glikol propylenowy- najcz. stos. promotory sorpcji; *woda- nie jest promotorem sorpcji, zwiększa przepuszczalność skóry tworząc otoczki solwatacyjne wokół polarnych grup lipidów.
STOSOWANIE MAŚCI NA SKÓRĘ

-tłusta- hydrożele, pudry płynne, zaypki, pasty

-sucha- lipożele, emulsje w/o;

-mieszana- emulsje o/w gdy skłonność do wydzielania łoju, emulsje w/o przy wysychaniu skóry;

-błony śluzowe- hydrożele

-na rany- r-t, proszki, żele

-maści z dużą ilością fazy lipidowej NIE stos.: na skórę owłosioną głowy, na sączące się rany, na błony śluzowe;

-maści o twardej konsystencji NIE stos.: przy bolesnych zmianach;

-stany ostre (zmiany zapalne, wysiękowe)- kremy typu o/w, podłoża beztłuszczowe- efekt chłodzący, następnie dział. wysuszające

-stany przewlekłe, skóra wysuszona i łuszcząca się- maści bogate w fazę lipidową, dział. pielęgnacyjne i natłuszczające, maści lipofilowe wykazują dział. nawilżające w wyniku okluzji

-Cechy reologiczne: plastyczność, granica płynięcia, tiksotropia

TIKSOTROPIA- odwracalna przemiana układu powiązanego w układ płynny pod wpływem bodźców mech., np. mieszania. Mieszanie powoduje rozrywanie struktury siateczkowej- zmniejsza się lepkość układu. Po zaprzestaniu mieszania po pewnym czasie struktura zostaje odbudowana i konsystencja wraca do pierwotnego stanu (24h potrzeba do odbudowy).

OPAKOWANIA:

-maści do oczu, nosa, ucha, dopochwowe, doodbytnicze- zbiorniczki z tw. szt. z aplikatorem

-maści jałowe- opak. jednodawkowe

-maści do oczu, na rany- z tworzyw szt. lub ze szkła

PRZECHOWYWANIE

-w lodówce- maści jałowe (do oczu), recepturowe o ograniczonej trwałości





+ emulgator liczba wodna

Wazelina - ~10

cholesterol (0,5%) ~195

lanolina (25%) ~240

Smalec - ~15

lanolina (20%) ~113

Lanolina - ~200

Euceryna - ~300




ETAPY SPORZĄDZANIA MAŚCI:
1) Przygotowanie podłoża:
*na ciepło
-podłoże topi się w parownicy (porcelanowej lub metalowej) na łaźni wodnej w temp. 60-80°C.
Jeżeli składniki podłoża różnią się znacznie temp. topnienia, to w celu uniknięcia ich przegrzania w pierwszej kolejności topi się skład. trudniej topliwe, następnie te o niższej temp. topnienia, na końcu skład. ciekłe. Gdy różnica temp. nie przekracza 30°C i skład. są trwałe, ogrzewamy je wszystkie jednocześnie w podwyższonej temp.
-cedzimy przez podwójną warstwę gazy w celu usunięcia zanieczyszczeń mech.
-Stopione podłoże miesza się do ostudzenia, rozpuszcza się w nim subst. leczniczą (maści roztwory) albo wyemulgowuje wodę (maści emulsje). Etap chłodzenia podłoża jest bardzo ważny, ponieważ podczas tego procesu odtwarza się struktura sieciowa maści. Gwałtowne ochłodzenie lub chłodzenie bez mieszania powoduje wytworzenie niejednolitej struktury. Dlatego maść lub podłoże należy mieszać do ochłodzenia, zbierając je wielokrotnie kliszą celuloidową ze ścian moździerza i z pistla.
*na zimno- wymieszanie składników podłoża lipofilowego o półstałej lub ciekłej konsystencji.
*podłoża hydrofilowe ulegają rozpuszczeniu w wodzie i nie zawierają fazy lipofilowej.
Typy: 1-podłoża makrogolowe (polioksyetylenowe)- stopienie i mieszanie do zastygnięcia;
2-hydrożele (koloidy hydrofilowe)- rozproszenie lub rozproszenie i rozpuszczenie subst. żelującej na zimno lub na gorąco w fazie wodnej, często z dodatkiem glikolu propylenowego, glicerolu. Hydrożele w warunkach aptecznych otrzym. się w zlewkach intensywnie mieszając.
*maści do oczu, na rany i rozległe oparzenia, maści z antybiotykami powinny być jałowe. Sporządza się je w war. aseptycznych, na jałowym podłożu. Podłoże lipidowe wyjaławia się w war. aseptycznych w sterylizatorze powietrznym w temp. 160°C przez 1 h, w war. przem. przez sączenie wyjaławiające.
2) Przygotowanie substancji leczniczej. Należy zwracać uwagę na stopień rozdrobnienia subst. leczn. oraz na jej czystość mikrobiol. Stopień rozdrobnienia jest bardzo ważny przy sporządzaniu maści typu zawiesin- im cząstki subst. leczn. są mniejsze, tym większa jest powierzchnia działania i lepszy skutek leczniczy. Mikronizacja w moździerzu.
3) Wprowadzenie subst. leczn. do podłoża:
*rozpuszczamy w stopionym podłożu (maści roztwory),
*rozpuścić w jednej z faz: lipofilowej (olejowa) lub hydrofilowej (woda) i wyemulgować- kremy (maści emulsje),
*zawiesić w podłożu (maści zawiesiny).

4) Homogenizacja -w trójwalcówkach- maść wprowadza się między walce obracające się z różną prędkością. Proces powtarza się 2-3-krotnie. Poprawia się jednorodność i rozsmarowywalność maści, ma ładniejszy wygląd, cząstki są równomiernie rozdrobnione i rozproszone, zmniejsza się wielkość zawieszonych cząstek subst. leczn.

Maści emulsje homogenizuje się przy użyciu, np. homogenizatorów dyszowych. Uzyskuje się większy stopień rozdrobnienia fazy rozproszonej, ujednolicenie rozmiarów kuleczek fazy wewnętrznej i większą trwałość układu.

5) Pakowanie

Opak. zabezpieczać przed czynnikami zmniejszającymi jej trwałość i czystość mikrobiologiczną, chronić przed światłem, tlenem z powietrza, wilgocią, wysychaniem i zan. dbn, szczelne, nieprzepuszczające powietrza, obojętne chemicznie i funkcjonalne.

Technologia maści z niektórymi subst. leczn. *Maści z antybiotykami- podłoża bezwodne dla antybiotyków wrażliwych na wodę, dla antyb. trwałych w wodzie- podłoża typu o/w i w/o; w war. aseptycznych, stos. jałowe podłoża; przech. w chłodnym miejscu, chronić przed światłem.

*Maści z kortykosteroidami- Kortykosteroidy ucierać najpierw z olejem typu Miglyol lub w postaci rozpuszczonej w glikolu propylenowym. By zwiększyć skuteczność dział.- stos. pod opatrunkiem okluzyjnym, dochodzi do maksymalnego nawodnienia warstwy rogowej skóry, co zwiększa wchłanianie.

*Maści dziegciowe i zaw. sulfobituminiany- obecnie używany jest ichtiol sztuczny, zawiera on wodę. Najlepszymi podłożami do maści z ichtiolem są podłoża absorpcyjne. W celu ułatwienia wymieszania z podłożem rozetrzeć go z olejem rycynowym (lub z lanoliną) lub przy sporządzaniu żeli- z gliceryną.
Maści i kremy sporządza się na skalę laboratoryjną (apteczną) i przemysłową.
W aptece- używając moździerzy porcelanowych z odpow. dobranymi pistlami. Długość pistla powinna odpowiadać średnicy moździerza, wtedy krzywizna części trącej tłuczka jest zbliżona do krzywizny tarcia czaszy wewnętrznej moździerza- uzyskuje się największą powierzchnię tarcia.
W przemyśle- w odpow. mieszalnikach z płaszczem grzejno-chłodzącym, kotłach, homogenizatorach lub w jednym urządzeniu- reaktorze wielofunkcyjnym (ogrzewanie, topienie, mieszanie i homogenizowanie, chłodzenie).

MAŚCI ROZTWORY

-Maści roztwory na podłożach lipidowych: maść kamforowa, majerankowa, z mentolem, tymolem, olejkami eter., maść tranową, cholesterolową, z salicylanem metylu, z kwasem salicylowym (rozpuszczonym w oleju rycynowym).

-topimy podłoże, cedzimy, studzimy

-Subst. leczn. rozpuszcza się na ciepło w stopionym podłożu. W celu szybszego rozpuszczenia należy przed wprowadzeniem do podłoża bardzo miałko sproszkować i ewentualnie przesiać. Jeżeli subst. leczn. jest w stanie ciekłym, można ją wymieszać na zimno z podłożem lipofilowym. Przy sporządzaniu hydrożeli subst. leczn. rozpuszcza się ma zimno lub ciepło w fazie wodnej. Ważne- subst. leczn. ma być rozpuszczana w podłożu w stężeniu poniżej stanu nasycenia. Z r-t nasyconego lub przesyconego podczas chłodzenia lub przechowywania w zbyt niskiej temp. może nastąpić rekrystalizacja subst. leczn. Powstają nowe kryształy, często o ostrych brzegach. W maściach typu r-t przy większych stęż. subst. może rónież dojść do obniżenia temp. topnienia maści i zmiany parametrów: rozciągliwości, rozsmarowywalności, plastyczności. Dodaje się wówczas do maści subst. utwardzających, np. wosków.

MAŚCI EMULSJE (KREMY)

-Podłoża mają charakter emulsji typu w/o lub o/w.

-Subst. leczn. może być rozpuszczona w fazie wodnej lub olejowej. Fazę wodną łączy się z fazą olejową zazwyczaj na ciepło, chociaż niektóre kremy lipofilowe wykonuje się wprowadzając wodę do podłoża absorpcyjnego na zimno. Emulgowanie na ciepło pozwala na otrzymanie układów stabilniejszych pod względem fizycznym.

-Podczas sporządzania kremu na ciepło należy stopić składniki fazy lipidowej w temp. 60-80°C i dodawać ciągle mieszając ogrzaną do tej samej temp. fazę wodną.

-Emulgator rozpuszcza się w fazie wodnej lub olejowej przed ich połączeniem.

-Mieszanie do ochłodzenia kremu do temp. pokojowej.

-Emulsje o/w wykonuje się na ciepło najcz. w zlewkach lub innych naczyniach z zastosowaniem mieszadeł mechanicznych. Na małą skalę dopuszcza się mieszanie bagietką.

-Korzystne jest użycie do wykonania kremu wody oczyszczonej po jej uprzednim gotowaniu przez 5 min. (zniszczenie dbn i usunięcie tlenu).

-W recepturze aptecznej często wykonywane są kremy w/o. Sporządza się je, wprowadzając fazę wodną (roztwór subst. leczn.) do fazy lipidowej (lanolina z wazeliną, euceryna) na zimno. Należy zmieszać w moździerzu składniki fazy lipidowej na zimno i do otrzymanego podłoża absorpcyjnego wprowadza się fazę wodną. Korzystniejsze jest wprowadzanie ogrzanego r-t wodnego do stopionego podłoża (jednakowa temp. fazy wodnej, podłoża, moździerza). Każdą kolejną porcję fazy wodnej dodajemy po wyemulgowaniu poprzedniej. Maści te wykonuje się w moździerzu. Przykłady: maść z 3% roztworem kwasu bornego, z efedryną, maść zmiękczająca.

MAŚCI ZAWIESINY

-Najczęściej sporządzane.

-Zazwyczaj stos. podłoża: jednofazowe (hydrofobowe lub hydrofilowe) i wtedy maść staje się układem dwufazowym (np. maść cynkowa).

-Jeżeli subst. zawieszona jest w podłożu typu emulsyjnego, powstaje układ wielofazowy (np. krem z hydrokortyzonem).

-Ucieranie subst. leczn. z podłożem. Należy zapewnić jednorodność rozproszenia subst. w podłożu oraz odpow. wielkość cząstek rozproszonych. Cząstki w maściach nie powinny być większe niż 90µm. Cząstki większe mogą ranić skórę podczas rozsmarowywania i wywołać nieprzyjemne uczucie ziarnistości. Im mniejsze cząstki, tym szybciej będą ulegały rozpuszczaniu w warstwach lipidowych skóry, co jest warunkiem wchłaniania. W celu uzyskania odpow. wielkości cząstek subst. leczn. przed wprowadzeniem do podłoża bardzo miałko sproszkować i ewentualnie przesiać. W celu uzyskania odpow. dyspersji subst. leczn. w podłożu oraz homogenności maści przygotowuje się dwuetapowo.

1-ucieranie subst. leczn. z podłożem lub skład. płynnym podłoża w stosunku 1:1- otrzymuje się tzw. maść koncentrat, do której w 2 etapie dodaje się porcjami pozostałe podłoże.

-W celu lepszego roztarcia subst. leczn. można ucierać z gliceryną, parafina ciekłą lub subst. powierzchniowo czynną, np. polisorbatem.

-Składnik ułatwiający ucieranie powinien być dobrany odpowiednio do podłoża, np. parafina ciekła do podłoży węglowodorowych, a gliceryna do hydrożeli.

-Wskazana jest homogenizacja maści zawiesin, np. w młynie walcowym (można uzyskać cząstki wielkości 10-15µm).

-Podczas przechowywania maści zawiesin obserwuje się niekiedy zwiększanie wielkości cząstek zawieszonych. Mniejsze cząstki ulegają rozpuszczeniu i ponownej krystalizacji, większe cząstki mogą tworzyć aglomeraty.

-Przykład maści zawiesin: maść z tlenkiem cynku, siarkowa, pięciornikowa złożona, z zasadowym galusanem bizmutu.

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:43 ]
Mieszanki- płynna postać leku do użytku wew., w ilości 60-250g, łyżką lub łyżeczką.

Skład mieszanek:

*subst. lecznicze o różnych właściwośc. fizykochem.,

*z wykazu środków słabo lub silnie dział. (czasami b.silnie),

*stałe,

*płynne: r-t, napary, odwary, nalewki, wyciągi. Ze względu na różny skład chem. mogą być: klarowne, opalizujące, mętne.

W skład mieszanek wchodzą śr. popraw. smak, zapach, wygląd leku (corrigentia): syropy, wody aromat.; śr. te nie powinny reagować ze skład. mieszanek; mogą pełnić funkcję śr. wspomagaj. dział. leku (adiuvantia): syrop prawoślazowy, tymiankowy poprawia smak leku i ma dział. wykrztuśne; mogą być rozpuszczalnikiem do mieszanek w chor. przew. pok. (zwł. dla dzieci): woda miętowa, koperkowa.



Technika sporz. mieszanek:

*dokładnie przeczytać rec.

*przeanalizować rec. pod względem prawidłowego zapisu i ew. niezgodności,

*dobrać odpow. sprzęt-zlewkę, butelkę, zakrętkę,

*jeżeli w recepcie jest przepisana nierozp. forma subst. leczn.- zamienić na formę rozpuszcz., uwzględniając różnice wynikające z różnicy mas cząsteczk.- zmianę odnotować na rec.,

*sprawdzić dawki subst. silnie dział.,

*składniki odważamy od ilości najmniejszych,

*składniki stałe rozpuszczamy: kolejno w części wody przepisanej w rec. lub każdy składnik osobno w małej ilości wody,

*subst. stałe trudno rozp., grubokrystaliczne lub nierozp. oraz subst. gęste i wyciągi suche należy dobrze rozetrzeć w moździerzu, następnie rozpuścić lub zawiesić w wodzie, syropie lub innym r-t, następnie wprowadzić do mikstury,

*wyciągi płynne, nalewki dodaje się do mieszanek po rozp. subst. stałych w wodzie,

*subst. poprawiające smak, zapach, wygląd dodaje się do gotowej mieszanki,

*butelkę oznaczyć odpisem recepty i adnotacją „zmieszać przed użyciem”,

*gotowych mieszanek nie należy sączyć ani cedzić,

*okres przewidziany do zużycia- ok.7 dni-mieszanki są nietrwałą postacią leku.



Technika sporz. mieszanek z r-t zapasowymi:

*r-t zapasowe wykorz. w recepturze mikstur, gdy ilość wody w recepcie jest wystarczająca,

*sporządzanie mikstur rozpoczynamy od odważenia bezpośrednio do butelki roztworów zapasowych,

*dalej j.w.



Technika sporz. mieszanek, w skład których wchodzą odwary, napary i maceracje:

*w pierwszej kolejności przygot. odwar, napar lub macerację,

*następnie rozpuszczamy składniki stałe recepty,

*dalej j.w.,

*nie stos. r-t zapasowych, niepotrzebnie zmieniają ilość wody leku,

*w przypadku trudności z rozpuszczaniem skład. stałych wprowadzamy możliwie najmniejszą ilość dodatkowego rozpuszczalnika (nie więcej niż 10%).



Technika sporządzania mieszanek w skład, których nie wchodzi woda:

*jeżeli w recepcie podstawą leku są syropy i nie zapisano wody, to subst. stałe rozpuszczamy w syropie na zimno lub ciepło,

*jeżeli subst. stałe nie rozpuszcz.się w syropie, to wprowadzamy możliwie najmniejszą ilość wody lub etanolu (zmniejszamy ilość syropu-masa ogólna leku nie może ulec zmianie),

*zmianę odnotować na recepcie,

*ilość użytej do rozpuszczenia wody lub etanolu nie więcej niż 5% ogólnej masy leku.



Kolejność mieszania skład.: r-t rzeczywiste, wyciągi suche, woda do uzupełnienia, nalewki, syropy.



Wykorzystanie rozpuszczalników przy sporządzaniu mikstur:

Woda:

*subst. leczn. rozpuszcz. w H2O na zimno,

*na gorąco w H2O: piramidon 1:20; chlorowodorek papaweryny; aminofilina w 10-30g gorącej, nie przegot. H2O;

*w wodzie aromat. na zimno rozpuszcza się piramidon i chlorowodorek papaweryny,

*na zimno w maceracji,

*na gorąco lub zimno w odwarze lub naparze,

*w r-t zapasowym.

Etanol

*w etanolu,

*w nalewkach.

Syropy

*w syropach na zimno,

*w syropach na ciepło (uwaga- nie przegrzewać syropu),

*w syropie nie rozpuszcza się aminofenazon i aminofilina,

*długo (trudno) w syropie- chlorowodorek efedryny, fosforan kodeiny.



Krople (Guttae)- otrzym. przez rozpuszcz. śr. leczn. w rozpuszczalniku lub w leku płynnym bądź też przez zmieszanie kilku leków płynnych.

Do wewn. i zewn., w niewielkich ilościach (5-15g, rzadko do 50g).

Krople do zewn.- również w formie emulsji, zawiesin. Rozpuszczalniki: woda, etanol, glicerol lub ich mieszaniny oraz oleje rośl. i parafina ciekła.

Krople do wewn.- nie dodaje się śr. popraw. smak (corrigentia), zażywa się na cukrze, wodzie. Stęż. subst. leczn. w kroplach z wykazu A, B lub N jest większe niż w innych płynnych postaciach leku- dawkuje się kroplami (nie więcej niż 50 kropli).

Kroplomierz normalny- 1g wody wypływa 20 kroplami w temp. pokoj. 20°C z kroplomierza o średnicy u dołu 3mm. O wielkości kropli decyduje: napięcie powierz. cieczy, średnica kroplomierza, wysokość słupa cieczy, czystość pow. szkła, temp.



Wykonanie:

*sprawdzić dawki,

*dobrać zlewkę i butelkę odpow. wielkości, dopasować nakrętkę z zakraplaczem,

*jeżeli w skład kropli wchodzą wyłącznie skład. płynne, można je odważyć wprost do wytarow. butelki, wymieszać,

*subst. stałe odważone na karcie rozpuszcza się kolejno w odpow. rozpuszcz.,

*jeżeli w skład kropli wchodzi r-t wodny, to należy go sporządzić w 1 kolejności, a nast. dodać inne skład. płynne,

*subst. grubokrystaliczne, trudno rozpuszcz.- uprzednio rozdrobnić w moździerzu.



Technika sporz. kropli, które tworzą r-t koloidalne:

*odważyć całą ilość wody i przelać do parowniczki i na jej pow. rozsypać cienką warstwą subst. stałą,

*pozostawić,

*można od czasu do czasu lekko poruszać by przyspieszyć rozpuszcz.,

*r-t koloid. nie sączymy.



Krople do zewn.- w zależności od sposobu podania:

*do oczu ophtalmicae,

*do uszu otologicae,

*do nosa rhinologicae,

*do płukań gargarismae.



Krople do wewn., w zależności od ich dział. leczn., noszą nazwę określającą ich zastos.:

*nasercowe cardiacae,

*uspokaj. sedativae,

*żołądkowe stomachicae.



Biofarmac. aspekty stos. kropli do nosa:

*powinny być izotonizowane, stos. się 0,9% Sol. Natrii chloridi,

*stos. parafiny płynnej jako vehiculum nie wskazane; na skutek dużej lepkości parafina ciekła hamuje ruchy migawek, utrudnia kontakt subst. leczn. z błoną śluz.: właściwe jest zemulgowanie parafiny za pomocą lanoliny bezwodnej.

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 16:46 ]
mam nadzieję,że się przyda:)tam gdzie są proszki powinna być tabelka z wagą proszka i numerem ale źle się wkleiła;/
 
     

kasinka 


Dołączyła: 25 Sie 2012
Posty: 82
Skąd: Krotoszyn

Wysłany: Sob 09 Mar, 2013 17:57   

dark__princess napisał/a:
kasinka napisał/a:
wiec jak to obliczyc ?? mnie uczyli ze osobno sie liczy i dlatego sie pytam jak to obliczyc ?



Obliczenie ilości poszczególnych bromków wchodzących w skład 12.0g Soli Erlenmeyera.
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 12.0 g bromków
X = 2.0g x 12.0g/10.0g
X = 2.4g
Obliczenie dawki dobowej dla bromków zaordynowanej przez lekarza
12.0 g bromków – 155.2 g mieszanki
X g bromków – 45.0g mieszanki
X = 12.0g x 45.0g / 155.2g
X = 3.48g
Porównanie dawki dobowej zaordynowanej przez lekarza z dawką dobową określoną w Farmakopei
Dawka dobowa zaordynowana przez lekarza 3.48g > 1.0 Maksymalna dawka dobowa określona w Farmakopei
Wniosek: Dawka dobowa dla bromków została przekroczona.
Korekta dawki dobowej
1.0g bromków – 45.0 g mieszanki
X g bromków – 155.2 g mieszanki
X = 1.0g x 155.2g/45.0g
X = 3.45g
Obliczenie ilości poszczególnych bromków po korekcie
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 3.45g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 3.45 g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 3.45 g bromków
X = 2.0g x 3.45g/10.0g
X = 0.69g


skoro jest przekroczona to zamiast 12,0 na rp ile trzeba wpisac ? 3,45?

[ Dodano: Sob 09 Mar, 2013 23:05 ]
[quote="Wiola"]
chyba zart napisał/a:
klaudiau0 napisał/a:
chyba zart napisał/a:
klaudiau0 napisał/a:
chyba zart napisał/a:
klaudiau0 napisał/a:
ankaraz napisał/a:
klaudiau0, ja tylko uprzedzam... czasem lepiej w książkę zajrzeć bo można sobie tylko zaszkodzić ;-)


sorry za literowke, niby tak ale w Krowczynski praktycznie nie ma nic opisane, w Jachowicz troche wiecej,ale tez bez szalu;/ a jak sie ma przerwe od szoly to uwierz mi ,jest mega ciezko tym bardziej, ze wymyslaja takie rzeczy;/ jak z tym perhydrolem. Ta recepta byla banalna,a za wykaz odejmowali -15pkt

[ Dodano: Nie 10 Cze, 2012 18:36 ]
zocha napisał/a:
sol erlenmayera 6/50
papaverini h/ch 0,2
luminalli natrici 0,3
aguae destil ad 150
dawkowanie 3 razy po łyżce powiedzcie mi ile będzie bromków? czy robie to tak:
6 -150
x-45 ?


ja bym zrobila tak:
wody 50-6= 44
a bromkow
5-2
6-x
x=2,4 bromku potasu i sodu a amonu 1,2



????????????????????? :evil:

;>?








chyba zart a co z reszta?????????? jak to policzyłaś?



jaka reszta? Chodzilo o obliczenie bromkow, wiec obliczylam.;/



nie rozumiem było do 150 wody dawka 3 razy dziennnie to z jakiej paki tak policzyłaś???? skąd 5-2???[/quote

ja bym to tak zrobila
6-50
x-150
x= 18g bromkow
woda 50-18=32g

i teraz przeliczam ile mam bromkow poszczegolnych
4-10
x-18
x=7,2 -> NaBr i KBr

2-10
x-18
x=3,6 NH4Br
i dopiero z tych obliczen bym porownywala dawki czy stezenia

ajjjj im blizej to coraz bardziej jestem niepewna :-(




czyli skoro jest przrekroczone sa dawki bromkow no to to 6,0 zamieniam na 3,3 ?
 
     

dark__princess 


Pomogła: 1 raz
Dołączyła: 11 Paź 2011
Posty: 121

Wysłany: Nie 10 Mar, 2013 23:11   

[quote="kasinka"]
dark__princess napisał/a:
kasinka napisał/a:
wiec jak to obliczyc ?? mnie uczyli ze osobno sie liczy i dlatego sie pytam jak to obliczyc ?



Obliczenie ilości poszczególnych bromków wchodzących w skład 12.0g Soli Erlenmeyera.
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 12.0 g bromków
X = 2.0g x 12.0g/10.0g
X = 2.4g
Obliczenie dawki dobowej dla bromków zaordynowanej przez lekarza
12.0 g bromków – 155.2 g mieszanki
X g bromków – 45.0g mieszanki
X = 12.0g x 45.0g / 155.2g
X = 3.48g
Porównanie dawki dobowej zaordynowanej przez lekarza z dawką dobową określoną w Farmakopei
Dawka dobowa zaordynowana przez lekarza 3.48g > 1.0 Maksymalna dawka dobowa określona w Farmakopei
Wniosek: Dawka dobowa dla bromków została przekroczona.
Korekta dawki dobowej
1.0g bromków – 45.0 g mieszanki
X g bromków – 155.2 g mieszanki
X = 1.0g x 155.2g/45.0g
X = 3.45g
Obliczenie ilości poszczególnych bromków po korekcie
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 3.45g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 3.45 g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 3.45 g bromków
X = 2.0g x 3.45g/10.0g
X = 0.69g


skoro jest przekroczona to zamiast 12,0 na rp ile trzeba wpisac ? 3,45?

Tak, moim zdaniem tak. Należy podać ilość bromków po korekcie, taką jaką używamy do wykonania leku,
 
     

sasanka261 


Dołączyła: 18 Sty 2012
Posty: 33
Skąd: Ostrowiec Świętokrzyski

Wysłany: Pon 11 Mar, 2013 11:38   

[quote="dark__princess"]
kasinka napisał/a:
dark__princess napisał/a:
kasinka napisał/a:
wiec jak to obliczyc ?? mnie uczyli ze osobno sie liczy i dlatego sie pytam jak to obliczyc ?



Obliczenie ilości poszczególnych bromków wchodzących w skład 12.0g Soli Erlenmeyera.
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 12.0 g bromków
X = 4.0g x 12.0g/10.0g
X = 4.8g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 12.0 g bromków
X = 2.0g x 12.0g/10.0g
X = 2.4g
Obliczenie dawki dobowej dla bromków zaordynowanej przez lekarza
12.0 g bromków – 155.2 g mieszanki
X g bromków – 45.0g mieszanki
X = 12.0g x 45.0g / 155.2g
X = 3.48g
Porównanie dawki dobowej zaordynowanej przez lekarza z dawką dobową określoną w Farmakopei
Dawka dobowa zaordynowana przez lekarza 3.48g > 1.0 Maksymalna dawka dobowa określona w Farmakopei
Wniosek: Dawka dobowa dla bromków została przekroczona.
Korekta dawki dobowej
1.0g bromków – 45.0 g mieszanki
X g bromków – 155.2 g mieszanki
X = 1.0g x 155.2g/45.0g
X = 3.45g
Obliczenie ilości poszczególnych bromków po korekcie
Bromek sodu
4.0 g bromku sodu – 10.0g bromków
X g bromku sodu – 3.45g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38
Bromek potasu
4.0 g bromku potasu – 10.0g bromków
X g bromku potasu – 3.45 g bromków
X = 4.0g x 3.45g/10.0g
X = 1.38g
Bromek amonu
2.0 g bromku amonu – 10.0g bromków
X g bromku amonu – 3.45 g bromków
X = 2.0g x 3.45g/10.0g
X = 0.69g


skoro jest przekroczona to zamiast 12,0 na rp ile trzeba wpisac ? 3,45?

Tak, moim zdaniem tak. Należy podać ilość bromków po korekcie, taką jaką używamy do wykonania leku,


Tez tak bym zrobiła czyli wyszło 3.45 g soli na 100g wody, czyli wody wychodzi 96,55g
 
     

Ciekawa 


Imię: Ciekawa
Typ szkoły: fajny
Profil szkoły: ciekawy
Dołączył: dawno
Posty: 99
Skąd: daleko



Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

 Copyright 2008 FORUM EgzaminZawodowy.info
Korzystanie z forum oznacza akceptację Regulaminu i Polityki Prywatności || Egzamin gimnazjalny
Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group template created by szpak  -