Grupy • FAQ • Rejestracja • Zaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
Odpowiedz do tematu prądy
Autor Wiadomość

Gość

Wysłany: Sro 02 Cze, 2010 00:59   prądy

W kosmetyce stosuje się dwa rodzaje prądu: stały i zmienny. Różnicuje się je ze względu na kierunek przepływu prądu i jego natężenie.

Prądem stałym nazywamy prąd elektryczny, który płynie zawsze w tym samym kierunku. Strumień elektronów (cząstek o ładunku ujemnym) porusza się zawsze od bieguna ujemnego do bieguna dodatniego. Prąd stały dzieli się na prąd o stałej wartości skutecznej oraz impulsowy.

Prąd o stałej wartości skutecznej przepływa w jednym kierunku i nie jest przerywany, nie podlega żadnym znaczącym wahaniom i ma cały czas to samo napięcie.

O prądzie impulsowym mówimy, gdy przepływ prądu stałego jest przerywany w określonych odstępach czasu. W takiej sytuacji elektrony płyną wprawdzie pod tym samym napięciem i w tym samym kierunku, ale nie jest to przepływ stały i równomierny, lecz przerywany. Jego działanie porównywalne jest z małymi uderzeniami prądu, dlatego zabiegi z użyciem prądu impulsowego zaliczane są do zabiegów prądami wzbudzającymi.


W strumieniu prądu zmiennego kierunek przepływ elektronów cały czas się zmienia. Przyczyną jest szybka zmiana biegunów elektrycznych (zmiana biegunowości). Biegun ujemny zmienia się na dodatni i odwrotnie.

Oddziaływanie prądu na organizm ludzki zależy od jego rodzaju i częstotliwości.

Częstotliwością nazywamy ilość impulsów prądu impulsowego oraz liczbę zmian biegunowości prądu zmiennego.
Oznacza to, że prąd impulsowy o niskiej częstotliwości przerywany jest rzadko, natomiast o wysokiej względnie często. Prąd zmienny o niskiej częstotliwości zmienia swój kierunek w dość dużych odstępach czasu, o wysokiej częstotliwości kierunek przepływu prądu zmienia się w względnie krótkich odstępach czasu.
Wartość częstotliwości podawana jest w hercach (Hz).
1000 herców (1000 Hz) = 1 kiloherc (1 kHz)
Wyróżnia się trzy zakresy częstotliwości:
 zakres niskiej częstotliwości obejmuje przedział od 0 do 1000 Hz (1 kHz),
 zakres średniej częstotliwości obejmuje przedział od 1000 Hz (1 kHz) do 100 000 Hz (100 kHz); prądy o średniej częstotliwości działają pobudzająco na układ nerwowy,
 do wysokiej częstotliwości zaliczane są zakresy powyżyj 300 000 Hz (300 kHz); prądy o wysokiej częstotliwości mają działanie intensywnie rozgrzewające.

Organizm człowieka przewodzi prąd ponieważ składa się w dużej części z płynów, które są dobrymi przewodnikami. W skład tych płynów wchodzi woda i cząsteczki o ładunkach elektrycznych (jony i elektrolity - płyny zawierające jony, np. krew, limfa). Przewodzenie prądu w organizmie człowieka jest zróżnicowane ze względu na różną zawartość płynów w poszczególnych częściach ciała i organach. Kości z powodu małej zawartości płynów słabo przewodzą prąd, lepszymi przewodnikami są mięśnie, a jeszcze lepiej przewodzą prąd krew i limfa, które oprócz dużej zawartości płynów posiadają wiele wolnych jonów. Zdolność skóry do przewodzenia prądu zależy od jej wilgotności. Skóra mokra (np. dzięki wodzie, potowi czy płynom z ampułek) przewodzi prąd zdecydowanie lepiej niż skóra sucha.

Zabiegi stosowane na ciele człowieka mogą być wykonywane tylko przy użyciu miliamperów.
Podczas wszystkich zabiegów z prądem stałym używa się dwóch różnie naładowanych biegunów, czyli elektrod. Dzięki temu może powstać zamknięty obieg prądu. Mamy dwie elekyrody, dodatnią i ujemną, ale znane są też elektrody czynne i przeciwelektrody (elektrody bierne).

Na początku zabiegu natężenie prądu stałego zawsze jest najmniejsze i dopiero później może być stopniowo zwiększane, musi być ono zawsze ustawione podprogowo. Dla każdej klientki natężenie należy ustawić indywidualnie. Zabiegi prądem stałym trwają o 20 do 30 minut. Podczas zabiegu elektrody należy przesuwać, lekko naciskając, równomiernie i powoli po powierzchni skóry. Elektroda podczas zabiegu musi być cały czas wilgotna. Po zabiegu należy zmniejszyć natężenie prądu do zera, dopiero wtedy można zdjąć elektrody i wyłączyć urządzenie.

Do zabiegów prądem stałym zalicza się:
galwanizacje,
jonoforezę,
termoforezę,
elektroforezę,
dezinkrutację.
Zabieg galwanizacji polega na zastosowaniu samego prądu stałego, celem pozostałych zabiegów jest wprowadzenie do głębszych warstw skóry substancji czynnych.

GALWANIZACJA polega na przyłożeniu elektrod do wilgotnej skóry. Jony wewnątrz organizmu zaczynają się przemieszczać pod wpływem prądu: kationy przemieszczają się w kierunku katody, aniony w kierunku anody. Wynikiem tej wędrówki jonów w częściach ciała, przez które przepływa prąd jest przekrwienie. Powstaje ono w następstwie tworzenia się ciał histaminopodobnych o działaniu rozszerzającym naczynia. Podrażniony zostaje też układ nerwowy i pobudzone mięśnie. Celem tego zabiegu jest poprawa napięcia mięśni. Podczas galwanizacji elektrody można ułożyć w poprzek lub wzdłuż części ciała poddanej zabiegowi. Katodę należy przyłożyć obwodowo, tzn. jak najdalej serca, natomiast anodę odpowiednio bliżej. Dzięki temu wspomagany jest przepływ krwi (w żyłach) do serca. Galwanizacja poprzeczna pobudza tkankę mięśniową, układ nerwowy oraz naczynia krwionośne i limfatyczne prostopadle do ich przebiegu. W miejscu przepływu prądu ma ona silniejsze działanie niż podłużna. Podczas galwanizacji podłużnej prąd przepływa przez cały mięsień. Prąd dostarczony z zewnątrz częściowo zmienia kierunek pod wpływem strumienia jonów naczyń krwionośnych i limfatycznych. Poprawia to przepływ krwi i dopływ limfy.
Wskazania:
 zaburzenia krążenia,
 nerwobóle,
 przewlekłe zapalenia nerwów, splotów i korzeni nerwowych,
 zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa i dyskopatii.

JONOFOREZA jej celem jest wprowadzenie w skórę substancji czynnych w postaci cząsteczek o ładunku elektrycznym (jonów). Najczęściej stosowane są roztwory wodne, np. preparaty w ampułkach, w których rozpuszczone są substancje czynne zdolne do jonizacji. Przed zabiegiem skórę należy dokładnie oczyścić, następnie rozprowadzić na skórze preparat omijają okolice oczu i ust. Aniony, czyli anionowe substancje czynne wprowadza się do skóry za pomocą katody. W takim wypadku elektrodą czynną jest katoda, a przeciwelektrodą anoda. Kationy, czyli kationowe substancje czynne wprowadza się za pomocą anody, która jest elektrodą czynną. Katoda jest wtedy przeciwelektrodą. W ampułkach znajdują się często zarówno anionowe jak i kationowe substancje czynne. W takiej sytuacji co 3 minuty zmienia się bieguny elektrod. Na opakowaniach ampułek umieszczone są informacje dotyczące ładunków elektrycznych oraz czasu trwania jonoforezy. Po zabiegu preparaty należy pozostawić na skórze, chusteczką papierową można ewentualnie zmyć ich nadmiar. W kosmetyce stosujemy jonoforezę w przypadkach, w których chcemy miejscowo zadziałać przeciwzapalnie, przeciwbólowe, rozluźnić mięśnie. Stosowanie jontoforezy jest zalecane przy: rozszerzonych naczyniach włosowatych, nerwicach naczyniowych, odmrożeniach, trądziku pospolitym, trądziku różowatym, zwiotczeniach skóry i mięśni, bliznach, bliznowcach i uczuleniach.
Ogólne wskazania:
 nerwobóle,
 polineuropatie,
 zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa,
 artrozy,
 artralgie,
 obwodowe porażania,
 angioneuropatie,
 zaburzenia krążenia obwodowego,
 utrudniony zrost kostny,
Przeciwwskazania:
 ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
 wypryski, owrzodzenia,
 stany gorączkowe,
 porażania spastyczne,
 miejscowe zaburzenia czucia,
 nowotwory łagodne i złośliwe,
 skaza krwotoczna,
 ostre procesy zapalne i infekcje ogólne,
 osobnicza nietolerancja prądu,
 wszczepiony rozrusznik serca,
 zakrzepy,
 zagrożenia zatorami,
 zakrzepowe zapalenie żył,
 metale w tkankach poddanych zabiegowi,
 endoproteza,
 miażdżyca zarostowa tętnic.

TERMOFOREZA to jonoforeza, w której dodatkowo elektrody są podgrzewane, skóra dzięki zastosowania tego zabiegu jest dodatkowo ogrzewana i dzięki temu lepiej ukrwiona. Ma to prowadzić do bardziej intensywnego wchłaniania substancji czynnych w skórę.

ELEKTROFOREZA jej celem jest wprowadzenie do wierzchnich warstw naskórka substancji składowych maści. Przed zabiegiem skóra powinna być dokładnie oczyszczona. Jeśli podczas zabiegu ma być lepiej ukrwiona, zaleca się jej wcześniejsze rozgrzanie, np. za pomocą promieniowania podczerwonego. Na skórze poddawanej zabiegowi rozprowadza się cienką warstwę maści, następnie nakłada na nią wilgotną bibułę, na którą umieszcza się jeszcze jedną warstwę wilgotnej gazy. Elektrody należy przesuwać po powierzchni.
DEZINKRUSTACJA to zabieg oczyszczania prądem stałym. Substancje czynne wprowadzone w skórę ułatwiają usunięcie stwardniałego łoju i obumarłych łusek z górnych warstw naskórka. Zabieg można przeprowadzić również prądem stałym, który wprowadza jony do zrogowaciałych warstw naskórka oraz do gruczołów łojowych i potowych. Zadaniem jonów jest zmniejszenie swoistości osadów, aby mogły zostać wypłukane.


Celem zabiegów z użyciem prądów wzbudzających jest albo pobudzenie albo ożywienie procesów zachodzących w organizmie albo przeciwnie, ich osłabienie i uspokojenie. Do zabiegów kosmetycznych wykorzystywany jest albo zmieniony prąd stały (impulsowy) albo zmienny (interferencyjny).
Zabiegi prądami wzbudzającymi mają na celu pobudzenie całego organizmu lub jego części. Prądy wzbudzające wpływają na krążenie krwi i limfy, a także na układ nerwowy i mięśniowy. Prądy wzbudzające poprawiają przepływ krwi oraz odpływ limfy, dzięki czemu pobudzona zostaje przemiana materii, co prowadzi do likwidacji nadmiernego tłuszczu i pomaga w leczeniu cellulitu. Prądy tego typu mogą prowadzić na przemian do skurczów mięśni (ściągania i naprężania) oraz odprężania. Celem tego zabiegu jest wzmocnienie mięśni kończyn, pleców, brzucha i ramion. Tkanka mięśniowa rozluźnia się, a napięcia mięśniowe znikają. Jeśli zabiegi prądami wzbudzającymi stosowane są regularnie, można w pewnym stopniu uzyskać wyniki podobne do treningu sportowego. Zajęcia sportowe są jednak skuteczniejsze.

Przy zastosowaniu zabiegów prądem impulsywnym organizm człowieka jest pobudzany. Funkcje oraz reakcje organizmu wywoływane są przez wewnętrzne bodźce elektryczne o niskiej częstotliwości (zwykle osiągają wartości od 1 do 100 Hz). Działają one pobudzająco na przemianę materii, przepływ krwi oraz układ mięśniowy. Ich częstotliwość odpowiada częstotliwością endogennym, kierującymi przemianą materii oraz wywołującym bodźce nerwowe i mięśniowe. Zabiegi prądem impulsywnym wywołują skurcze mięśni.
Podczas zabiegu przy użyciu aparatu do prądu impulsowego między dwiema elektrodami wytwarzany jest przerywany prąd stały lub prąd impulsowy. Strumień prądu jest przerywany w regularnym rytmie. Elektrody należy owinąć gąbkami wiskozowymi w celu zabezpieczenia skóry przed przypaleniem, wcześniej należy te gąbki dobrze namoczyć, aby możliwy był przepływ prądu między elektrodami a organizmem człowieka. Zastosowanie prądu impulsowego może być bardzo bolesne, ponieważ prądy małej częstotliwości z trudem pokonują opór skóry. Działają one jedynie w górnych warstwach skóry, czyli w naskórku i w jej części wrażliwej na ból (receptorach bólu).

Podczas zabiegów za pomocą prądów interferencyjnych (są to 2 krzyżujące się prądy, nie zaliczane do prądów wzbudzających) do ciała podłączane zostają dwa obwody elektryczne o różnych częstotliwościach (jeden strumień prądu może mieć 4000 Hz, drugi zmienne między 4001 a 4100). Prądy z tych obwodów nakładają się na organizmie człowieka. W miejscu nakładania się obwodów, wewnątrz organizmu działa prąd zmienny o częstotliwości 1-100 Hz. Im niższa jest częstotliwość prądu zmiennego, tym silniej on pobudza. Wpływa na poprawę metabolizmu, przepływu krwi oraz wzmocnienie muskulatury. Im wyższa jest częstotliwość prądu, tym słabsze jego działanie na organizm człowieka. Przy mniejszej częstotliwości prąd interferencyjny ma działanie odprężające, rozkurczające oraz uspokajające. Ponieważ w miejscu nakładania się na siebie prądów zmiennych powstaje także ciepło, mówi się o tzw. cieple głębokim. Pod wpływem działania prądów o niskiej częstotliwości podczas zabiegu może dojść do skurczów mięśni. Zabieg wykonuje się specjalnym aparatem, do którego podłączone są 4 elektrody (po 2 na każdy obwód elektryczny). Elektrody umieszcza się na ciele człowieka tak, aby elektrody jednego obwodu leżały po przekątnej.


Prąd o wysokiej częstotliwości podrażnia skórę, ma też powierzchniowe działanie dezynfekujące - antyseptyczne. Wykorzystuje się go w celu pobudzenia przemiany materii, wzmocnienia przepływu krwi w skórze (miejscowe przekrwienie) oraz ożywienia tkanki nerwowej. Zbiegi wykonuje się przy użyciu aparatu wysokiej częstotliwości z prętem oraz różnego rodzaju elektrodami. Wyróżnia się dwa rodzaje zabiegów aplikację bezpośrednią oraz działanie podrażniające polegające na kilkakrotnym naprzemiennym zdejmowani i przykładaniu elektrod do powierzchni skóry. Podczas aplikacji bezpośredniej elektrodę nakłada się na miejsce, które ma być oczyszczone, lekko naciskając. Następnie włącza się aparat. Na początku zabiegu natężenie prądu musi być niewielkie, może zostać stopniowo zwiększone w zależności od odporności organizmu. Na skórze odczuwalne jest delikatne łaskotanie. Czas zabiegu, w zależności od wielkości powierzchni, wynosi 3-8 minut. Miejsca poddawane zabiegowi rozgrzewają się. W przypadku drugiej metody prądy o wysokiej częstotliwości podrażniają silniej, czasami widoczne są iskry. Na skórze odczuwalne jest delikatne drapanie. Zabieg nie jest wskazany dla skóry wrażliwej, ale dla zanieczyszczonej i skłonnej do trądziku. Dzięki temu zabiegowi możliwe jest zdezynfekowanie powierzchni skóry (działanie bakteriobójcze). Aparaty do wykonywania tego typu zabiegu pracują w zakresie ok. 20 000 Hz.


Stymulacja za pomocą prądu elektrycznego stosowana jest do badania i leczenia tkanki nerwowej i mięśniowej. Stosowana jest powszechnie w terapii fizykalnej do leczenia różnych stanów patologicznych tkanki nerwowo-mięśniowej, polepszania lokalnego krążenia i zdrowienia tkanek, zmniejszenia bólu, zwiększania zakresu ruchu i siły mięśniowej. Wiele różnorodnych czynników fizykalnych stosowanych w terapii charakteryzuje się bardzo ważną wspólną cechę, czyli zdolnością do przyspieszania zdrowienia uszkodzonych tkanek, choć efekt ten powstaje dzięki różnym mechanizmom.
Podstawowe efekty uzyskiwane w tkankach podczas działania energii elektrycznej obejmują zmiany chemiczne, pobudzanie skurczu mięśnia i zmianę percepcji bólu, grzanie tkanek przez działanie prądu wielkiej częstotliwości (zmiany są na tyle szybkie, że tkanka pobudliwa nie jest w stanie zareagować na nie). Terapia prądem elektrycznym pobudza zdrowienie przez wykorzystanie skutków bioelektrycznych.
Cele elektroterapii: działanie na objawy wtórne choroby lub urazu w celu łagodzenia odczuć bólowych, poprawy ukrwienia, zmniejszenia napięcia mięśni szkieletowych poprzecznie prążkowanych i gładkich, pobudzenia skurczu mięśni osłabionych i odnerwionych oraz osiągnięcia korzystnego punktu wyjścia do rozpoczęcia zabiegów fizjoteraupetycznych.

 
     

Gość

Wysłany: Sob 19 Cze, 2010 16:03   

małe przypomnienie dla wszystkich rumień występuje tylko po zastosowaniu galwanizacji w każdej innej metodzie przy użyciu prądu nie występuje rumień pamiętajcie o tym ;)

 
     

Gość

Wysłany: Sro 30 Cze, 2010 23:00   

warto się przyłożyć do fizykoterapii
 
     

Ciekawa 


Imię: Ciekawa
Typ szkoły: fajny
Profil szkoły: ciekawy
Dołączył: dawno
Posty: 99
Skąd: daleko



Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

 Copyright 2008 FORUM EgzaminZawodowy.info
Korzystanie z forum oznacza akceptację Regulaminu i Polityki Prywatności || Kwalifikacje w zawodzie
Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group template created by szpak